Hindi Makatulog...

Oo. Ang hirap talaga makatulog… ilang gabi nanaman akong ganito. Nandyan ang magpabaling-baling ako sa higaan, ang magbukas-sara ng pc para mag internet, manood ng walang katapusang naruto sa dvd (episode 92 na ako, naruto shippuden) nakakabisado ko na nga ang mga lyrics ng kanta sa naruto, ang magbukas ng tv at magpalipat-lipat ng channels na sa dami ay wala ako mapiling panoodin, ang magbasa ng buong twilight na series na naka 3 beses na yatang akong nakatapos.

Napakahirap talagang matulog. Sa hndi ko malamang dahilan. Madalas alas kwatro na ng umaga ay gising na gisng pa din ang diwa ko. Ang totoo nyan, pinapangarap ko talagang makatulog bago mag alas dyes manlang sana ng gabi. Naku, gudlak sa akin.

Kaya ito, nag blog ako. matagal na din ako hindi nagpo-post ng mga blog nitong nakaraang mga linggo… tinatamad kasi ako… himala, dahil halos araw-araw yata ako kung mag blog.

Kung pwede lang lumaklak ako ng isang bote ng pampatulog, gagawin ko talaga, problema lang wala ako nun. Minsan gusto ko sabihin sa kuya kong: “kuya, suntukin mo nga ako ng isa, yung tipong tulog ako pagka suntok na pagka suntok mo ha”. Baka kasi hindi tumalab yung suntok nya, eh masuntok ko din sya ng isa, baka imbes na ako ang makatulog eh sya ang mawalan ng malay.

Madami lang din siguro akong iniisip ng mga nakaraang araw… (ay hindi pala, lagi kasi ako nag iisip simula nung nagka isip ako, ah ewan ang gulo…) nag iisip nga ako ng pwedeng e-blog, at ito ang naisip ko. Tutal pwede ko naman e-blog ang kahit na ano, wag lang ang nakakasakit ng ibang tao.

Gusto ko nga mag-blog ng aking Bucket List, new and improved. Kayalang hindi pa kumpleto kaya sa ibang araw nalang siguro. Naisip ko din ang mag-blog ng tungkol kay naruto (hahaha), siguro dahil na din sa walang kasawaang panonood ko ng mga dvd.

At bago ko nga pala makalimutan, nami-miss ko na ang mapua. hahaha. Tama, tama ang nababasa nyo, kasi mag-aaral ulit ako. sa Mapua. At hindi ako magsisisi sa mga araw, gabi, linggo at buwan na wala nanamang tulog, dahil sanay na sanay na ako. kaya Mapua, here I come!!! “We will strive for the fame and the Glory of the M and the I and the T. *wink* “Cecille, ang pagbabalik…” cecille nga ba? Mas kilala kasi akong Kring sa Mapua, katulad ng tunog ng telepono pag may tumatawag.

Makakailang post kaya ako ng blog ngayon? malaman nasa dalawa o tatlo. At kung ilan man sya, ay naka isa na ako.

Just Another Day for Me...

Today is such a gloomy day, gray clouds hovering in the sky, blocking the sunshine from bringing warmth in my face.

I feel really sad. I know the reason for my sadness and there’s no anti-depressive meds that can take this pain away. I should have done these ancient years ago. There’s not really a goodbye between me and my friend. I can’t say goodbye, because I know I wouldn’t be able to do so… I have learned not say goodbye but instead, just leave… there’s no need for goodbye… no need for finality…

I have become so cold from the past months that went by… now, I don’t easily cry, like before… now I am so good with blocking painful things that passes my life. I think my brain shuts down automatically whenever a painful download is about to take place. Then when I’ve already forgot about that painful feeling, my brain gears up again. Now, my heart is just a part of my body that enables blood to circulate in my system, my heart doesn’t feel anything no more… not like before. My brain is now in control… because I will never be so careless to let my heart take charge of everything…

You can call me cold hearted but no one can judge me because of my faults and my weakness. No one has the right to judge anyone… just because of how they are… I’ve learned that well too… people judging me because of who I am and what I can and cannot do… I’m sick and tired of them people…

One day, when the sun strikes hardest. You will all see me shine. But never I would look down upon anyone, because if I do so, I will not be different from the people who judge like they know everything and anything in this world…

I am now in the point of no return… I don’t care if I am walking in the dark alone or if am journeying alone. I don’t care if I am weak or strong enough to get through…

So saying goodbye for me is now too easy… painful yes, but easy to bear… because I have learned on how to bear goodbyes alone… and now, I am very good with it… and can even be better…

As for the sadness, it still gives me the hard time… too bad, I still feel sadness… I guess it’s always a part who I am…

Like this days gloomy feeling… just another day of gray sky for me…

Manny "PACMAN" Pacquiao WIN!!!

PACMAN, won in just the 2nd round in his fight with Hatton.

CONGRATULATIONS TO MANNY and ALL THE FILIPINOS!!! :D

PROUD to be PINOY!